閑星詩社 › 唐 › 寒山 › 詩三百三首 一七三 詩三百三首 一七三 唐 · 寒山 · 五言律詩 吁嗟貧復病,爲人絕友親。甕裏長無飯,甑中屢生塵。蓬菴不免雨,漏榻劣容身。莫怪今憔悴,多愁定損人。 詩三百三首 一七四 →