闲星诗社 › 唐 › 释清了 › 偈颂二十九首 其二七 偈颂二十九首 其二七 唐 · 释清了 · 其他 幻灭灭故,非幻不灭。光无不透,明无不彻。长歌吹起棹头风,永夜恣眠篷底月。 ← 偈颂二十九首 其二六 偈颂二十九首 其二八 →